CERAN.PRESS

Materiał, który powstał w związku ze słowną napaścią Władimira Putina na Polskę jest znamienitym przykładem na to, że autorzy głównego wydania Wiadomości TVP, na którym zwykle się koncentruję, za każdym razem posuwają się o jeden krok dalej w naginaniu faktów, w manipulacji i obrażaniu każdego, kto nie mieści się w ramach wyznaczonych przez mocodawców stacji. Mocodawców, czyli rządzącą partię z jej szefem na czele. Sam tytuł newsa OPOZYCJA GRA Z KREMLEM W ROSYJSKĄ RULETKĘ sugeruje, że właściwie za całą sprawą kryje się jakaś wredna działalność polityków obecnej opozycji, a działalność ta ma swoje korzenie jeszcze w czasach sprawowania rządów przez koalicję PO-PSL.   Nawiasem mówiąc, mam kłopot z nazywaniem tego typu   materiałów newsami, ponieważ to są raczej filmowe felietony. Nie mają bowiem nic wspólnego z najświeższą, aktualną informacją, są rozgrzebywaniem materiałów archiwalnych i kraszone są     sążnistymi offami. Istnieje poza tym pewna ...

          Jestem filologiem polskim. Magistrem. I gdyby przyszła mi do głowy myśl, że wiem więcej w materii filologicznej niż, na przykład profesor Maria Janion, profesor Bralczyk, profesor Tomasz Cieślak czy profesor Jarosław Płuciennik, zanim wygłosiłabym  tę absurdalną myśl - połknęłabym własny język. By się nie kompromitować, nie narażać na śmieszność i nie obrażać świata. Bo wychowana w kulcie nauki i w świętym poszanowaniu dla dorobku ludzi uczonych wiem, jaka przepaść, jaki Rów Mariański rozpościera się pomiędzy wiedzą, doświadczeniem, refleksją człowieka nauki, profesora a wiedzą najzdolniejszego nawet magistra. A już na pewno takiego absolwenta wyższej uczelni, który daleko odszedł od materii swoich studiów i zajął się dziennikarstwem, prowadzeniem firmy czy... działalnością polityczną.           Kiedy zatem widzę tercet magistrów mówiących, że oto profesorowie Adam Strzembosz, Marek Safjan, Małgorzata...

Materiał Konrada Węża to pasmo utyskiwań na lata rządów PO-PSL. Nie bardzo to trzyma się gatunku, jakim wszak jest news, czyli informacje gorące, z pierwszej ręki, świeże, ostatnie. Tu mamy do czynienia z analizą lat ubiegłych pod kątem wykazania, jak było źle. Warto wszakże dodać, że materiał ten następuje bezpośrednio po aktualnej informacji o wynegocjowaniu przez Mateusza Morawickiego przedłużenia polskich działań w sprawie strategii klimatycznej. Cała Europa przyjęła termin do 2050 roku. Polska nie. TVP dzieli opinię rządzących, że to niezwykły sukces. Tego, że będzie on okupiony stratami finansowymi, już z ust autorów nie usłyszeliśmy. Ale wróćmy do materiału Konrada Węża. Rozpoczyna się on wspomnieniem strajków górniczych z lutego 2015 roku. „To nie jest obraz z czasu stanu wojennego” mówi autor sugerując grozę sytuacji. Nie informuje widzów, co to był za protest, gdzie miał miejsce i w jakiej sprawie. Dowiadujemy się tylko, że policja użyła broni i tego...

Gdyby nie złośliwe uśmieszki Michała Adamczyka  w zapowiedzi     poc zątek materiału Marcina Tulickiego  byłby nawet dowcipny. Najpierw bowiem podczas briefingu pada pytanie przedstawiciela TVP czy to definitywne pożegnanie Donalda Tuska z polityka krajową?    Pada odpowiedź, że     nie i   że „nie ma się co pocieszać”. Nastepnie   pojawia się informacja z offu, że walka o stanowisko przewodniczącego Partii Ludowej nie byłą walką na śmierć i życie, bo Tusk nie miał konkurenta. I na tym lekkość materiału się kończy.   Pojawia się w   kadrze Andrzej Potocki z „Sieci” i robi się... dość obrzydle. Padają małostkowe insynuacje,   że Tuska tak naprawdę najbardziej interesuje kasa, która zaspokaja jego „rozbujałe ambicje”. Potocki bredzi   coś o żołdzie Unii Europejskiej, o wsparciu Angeli Merkel i, z naciskiem – polityków niemieckich. Te dwa ostatnie słowa brzmią tak, jakby były najcięższą obelgą. ...

Prezydent Miasta Łodzi  Hanna Zdanowska wystosowała list do premiera Mateusza Morawieckiego, by uzmysłowić mu konieczność włączenia się państwa w gigantyczne dzieło naprawy Łodzi. Od dekady Łódź zmienia się na naszych oczach w sposób spektakularny odwracając skutki długich dziesięcioleci marazmu i zapomnienia. W książce "A ja Łódź wolę" Pani Prezydent mówi:   "No niestety, Łódź nie miała szczęścia. Nie wiem dlaczego, ale Łodzi nie lubiano. Chyba się domyślam... Bo była typowym przykładem miasta kapitalistycznego, co bardzo kłuło w oczy ówczesne władze. Próbowano więc je dyskredytować   (...)  Łódż pod pretekstem tego, iż była mało zniszczona w czasie wojny, dostała najmniejsze wsparcie ze wszystkich miast w Polsce. My robiliśmy analizy, które przekazywałam do Kancelarii Prezydenta, Premiera (przed październikiem 2015 r.  - przyp D.C.) do wszystkich ówczesnych posłów mających jakikolwiek wpływ na te kwestie i na szczęście udało mi się przekonać, że ...