CERAN.PRESS

         Dzisiaj proponuję kolejny tekst Ryszarda Czubaczyńskiego będący błyskotliwym, celnym komentarzem artysty zatroskanego losem Ojczyzny.           Kiedy po latach pełnienia funkcji dyrektora Muzeum Miasta Łodzi odchodził na emeryturę powiedział: „ Będę jeździł na rowerze, chodził na długie spacery i... nareszcie zajmę się ogródkiem córki, bo uwielbiam uprawiać rośliny.”  ( za Gazetą Wyborczą ) Nie przewidział wówczas, a był to rok 2011, że przyjdzie mu znowu walczyć słowem, jak niegdyś w STS „Pstrąg”.  Źródło zdjęcia: http://www.dzienniklodzki.pl/artykul/331598,lodz-walczy-i-to-w-niej-kocham,id,t.html Poczet panów polskich cz. II „Lepsza zmiana…” I nastał czas po Beci… dalej leci… Kabarecik… Tak było pięknie – minęły dwa lata i nagle coś wkurzyło zaborczego skrzata i musi dziejopis znowu pióro chwytać by nowe marionetki w teatrze powitać… W Europie grają larum – zmieniamy figu...

  Źródło zdjęcia:  http://www.art.intv.pl/Czubaczy%C5%84ski_R./Zdj%C4%99cia/ Pana Ryszarda Czubaczyńskiego pamiętam od zawsze. Najpierw z opowieści mojego Ojca, który odbywał razem z nim służbę wojskową w czasach, gdy wszyscy, także studenci musieli się z nią zmierzyć. W tych wspomnieniach Pan Ryszard jawił się jako błyskotliwy, dowcipny artysta, literat, który niejedną trudną sytuację potrafił rozbroić celną, zabawną uwagą, co było bezcenne. Ukończył filologię polską na Uniwersytecie Łódzkim. Już wówczas oddawał się pracy artystycznej współpracując ze Studenckim Teatrem Satyryków (STS) „Pstrąg”. Był nie tylko autorem tekstów, jak przystało na zawodowego literata, ale także… aktorem. Przystojny, wysoki, z błyskiem w oku… był świetny. W 1967 roku został także kierownikiem literackim tej sceny, co oznaczało wieczną walkę i podchody z cenzorem. W roku 1971 związał się z klubem studenckim "Pod siódemkami", którym kierował i dla którego tworzył programy ...